Dnia 18 listopada 2025 roku nasza parafia przeżywała niezwykły i wzruszający dzień. Połączyliśmy uroczysty odpust ku czci bł. Karoliny Kózkówny ze świętowaniem 30-lecia istnienia parafii. To był czas modlitwy, wdzięczności i wspomnień – trzy dekady historii budowanej sercami parafian i dobroczyńców.

Podczas Mszy Świętej pod przewodnictwem bpa Kazimierza Górnego dziękowaliśmy za opiekę naszej Patronki oraz za wszystkich, którzy przez te lata tworzyli żywą i radosną wspólnotę – naszą „parafię nadziei”. Historię parafii przedstawiła Pani Mariola Łabno-Flaumenhaft, recytując piękne słowa:

Widziałeś nasze ręce, Panie – zmęczone, ale wierne.
Widziałeś deszcz na cegłach i dłonie zziębnięte od betonu.
Ale w sercach była wiara,
że budujemy nie tylko kościół,
ale miejsce, gdzie Ty będziesz czekał.
Mija trzydzieści lat.
Ściany pamiętają śmiech dzieci, wzruszenie nowożeńców,
i płacz żałobników.
A Ty, Panie, pamiętasz wszystko.
Bo każda łza, każdy uśmiech, każdy szept modlitwy
był cegłą w tym domu.
Niech więc ten kościół i parafia pozostanie światłem.
Niech nigdy nie zabraknie w nim
ludzi, którzy wierzą w nadzieję.
Niech nigdy nie braknie w niej Pielgrzymów nadziei.
Niech bije dalej to serce,
co z wiary się narodziło.
Niech każdy dzień w parafii
będzie pieśnią wdzięczności.
Bo 30 lat minęło –
lecz miłość i nadzieja wciąż trwa.